Doğru okumak isteriz ama zordur yabancı markaların Türkçe okunuşları. Eskiden bu kadar çok markanın olmadığı, İstanbul ve Ankara radyolarının altın çağını yaşadığı günlerde işimiz daha kolaydı.

Türkiye'de fazla saat markası yoktu. İsviçre saati denince akla Zenith gelir, bunu Omega ve Longines takip ederdi. Üstelik radyo reklamlarında bu az sayıda markanın doğru okunuşlarını sıkça duyardık. Bir de herkesin kendi saatçisi vardı. Marka belirtilmeden saat almaya gidilir, hatta “Bak sana bırakıyorum;  doğru çalışsın” denirdi.